جعلتُها شعيره تُهدى ، وإشعارها أن يُوجأ سِنامها بسكّين فيسيل الدم على جانبها فتُعرف أنّها بدنةُ هَدْي . . وسبب تسمية البُدن بالشعيرة أو بالشعار أنّها تُشعَر - أيتُعلَّم - حتّى يُعلم‌أنّها بُدن للهَدي » . « 1 » خليل مىگويد : به قربانى در حج قِران شعيره گفته مىشود ، زيرا بر اين قربانى علامتى نهاده شده كه به سبب آن شناخته مىشود . او علّت اين نام‌گذارى را در علامت دار كردن اين حيوان مىداند ومىگويد : اشعار يعنى علامت گذارى ، تا از هر جا گذر كند همه بفهمند كه اين براى حج است . « 2 » جوهرى در صحاح گويد : « والشعائر أعمال الحجّ ، وكلّ ما جُعل عَلَماًلطاعة اللَّه تعالى ، والمشاعر : مواضع المناسك ، والمشاعر الحواسّ ؛ والشَعار ماولى الجسد من الثياب ، وشعار القوم فى الحرب : علامتهم ليعرف بعضهم بعضاً ، وأشعر الرجل هماً ، إذا لزق به مكان الشعار من الثياب فى الجسد . . وأشعرتُه فشَعر ، أي أدريتُه فدرى » . « 3 »

--> ( 1 ) . همان . ( 2 ) . در حج قِران كه يكى از اقسام سه گانه حج است ، حاجى بايد حيوانى را كه مىخواهد در روز عيد قربان ذبح كند از شهر خود به همراه بياورد ، و براى اينكه اين قربانى از بقيه جدا شود علامتى روى او قرار مىدهند مانند اينكه سرش را با چاقو مجروح كرده تا خون روى بدنش جارى شود ، و به اين وسيله شناخته شود و از هر جا كه عبور مىكند همه بفهمند كه اين قربانى حج است . ( 3 ) . صحاح اللغة ، جوهرى : 2 / 699 .